Max Planck

Max Planck był profesorem fizyki na uniwersytecie w Kilonii, a następnie w Berlinie. Początkowo zajmował się głównie termodynamiką – gałęzią fizyki badającą przemianę ciepła w inne formy energii. W 1900 r. rozwiązał problem, który od dawna nurtował uczonych: dlaczego energia cieplna emitowana przez gorące ciała zanika nagle, a nie stopniowo, jak można by się spodziewać. Planck wyjaśnił to zjawisko, twierdząc, że energia jest zawsze przekazywana w określonych ilościach, podobnie jak pieniądze. Tak jak istnieje moneta o najmniejszej wartości i nie można już posługiwać się moneta mniej od niej wartą, tak samo energia ma wartości najmniejsze, podstawowe. Są to kwanty energii. W różnych walutach są różne monety o najniższej wartości; podobnie różne przemiany energii dają różnej wielkości kwanty, zawsze jednak skrajnie małe. Teorię kwantów Plancka rozwinęli potem inni uczeni. Stanowi ona jedno z najważniejszych odkryć XX w. W 1918 r. Planck otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. On i Einstein należą do największych fizyków tego stulecia.

Podobne wpisy