HTC

HTC M7 i Sense 5.0 – szczegóły i wygląd

HTC

Od razu uprzedzam – nie znajdziecie tu żadnych zdjęć i zrzutów ekranu.

Przyczyna jest prosta, informator mógłby mieć z tego powodu ogromne problemy. Do rzeczy.

HTC M7

Widziałem tylko przód telefonu. Wydawał się być bardzo podłużny. Nowy model HTC przypomina iPhone’a 5, Sony Xperię Z i HTC Desire HD. Podobieństwa? Podłużny, bardzo delikatnie zaokrąglone rogi (jednak bryła jest bardzo prostokątna), ramka o nieco większej szerokości niż w HTC One X, cienka ramka oddzielająca ekran od obudowy jak w Desire HD.

U góry znajdują się czujniki (po lewej), głośniczek (taki jak w Desire HD, tylko mniejszy) i spora przednia kamerka. Pod głośniczkiem znajduje się logo HTC. Pod ekranem mieszczą się dotykowe przyciski Wstecz, Ostatnie aplikacje/menu i Home. Mamy więc ponownie inną kolejność przycisków w stosunku do serii One. Wyglądają jednak tak samo.

Podoba mi się, chociaż to opinia wyłącznie o przedniej części telefonu. Nie wiem jak wyglądają boki i tył, ale jestem w stanie uznać, że w tej perspektywie lepiej prezentują się One X (zakryty głośniczek), Xperia Z czy Nexus 4. Być może jednak coś się jeszcze w tym względzie zmieni. Podoba mi się powrót do jednej tafli jak w HTC Desire HD, którego bardzo sobie ceniłem.

Dla przypomnienia specyfikacja techniczna:

  • 4,7″ ekran FullHD (1920 x 1080p) z 468ppi, SoLux
  • 4-rdzeniowy układ Qualcomm o taktowaniu 1,7 GHz
  • 2 GB RAM
  • 32 GB pamięci wewnętrznej
  • WLAN 802.11 a/b/g/n/ac
  • aparat 13 Mpix, 2 Mpix przedni, oba z nagrywaniem FullHD
  • Audio: Wzmacniacz Beats (czyli nie tylko oprogramowanie), głośniki stereo
  • bateria 2300 mAh
  • Android Jelly Bean 4.2 z HTC Sense 5.0

Sense 5.0

Na wstępie potwierdzę tylko, że zamazane screeny, które wyciekły do Sieci to nie fake, tak właśnie będzie wyglądać Sense 5.0

Sense 5.0ROM, z którego pochodziły screeny, do których otrzymałem dostęp jest z oznaczeniem 0.13, więc do finalnej wersji daleko mu jeszcze brakuje. Mimo to już widać duże różnice i sporo zmian. Zarówno tych większych jak i mniejszych.

  • Górny pasek powiadomień jest przezroczysty, dostosowuje się do tła.
  • Aplikacja muzyki jest minimalistyczna, zawiera tylko okładkę, przyciski (bez okręgów) i suwak. Tło jest czarne, domyślna okładka albumu szara.
  • Nowy ekran blokady i zupełnie nowy widżet zegara i pogody (dodatkowy). O ile to był właśnie ekran blokady to na nim widnieją stałe skróty (modyfikowalne) i mała kłódka między nimi po środku, wszystko na dolnym pasku. Wspomniany widżet jest minimalistyczny składa się z białych cyfr i liter oraz białej ikony danej pogody.
  • Dialer wygląda jak na powyższym screenie. Posiada zbite klawisze i przycisk Call o stonowanym kolorze zieleni. Górna część wskazuje, czy jesteśmy w menu historii połączeń, telefonu czy ulubionych. Wnioskuję, że można się między nimi przemieszczać poprzez przesuwanie ekranu w bok, jak ma to miejsce w czystym Androidzie 4.x.
  • Główny widżet zegara z pogodą jest dokładnie taki sam jak w HTC One.
  • Dużej zmianie uległy ikony aplikacji HTC. Teraz wyglądają zupełnie inaczej i nie pozorują efektu 3D czy odblasku w grafice jak wcześniej. Przynajmniej większość. Ikony są dużo bardziej płaskie, bardziej przypominające te z czystego Androida. W kwestii designu wyglądają na połączenie tych z Samsunga i Sony, z naciskiem na Sony. Przeważa w nich biel połączona z jasnym błękitem (Przeglądarka, aparat, Wideo, TV, ikony ustawień WiFi, BT, Sieci komórkowej, Media Output) i gdzieniegdzie z jasną zielenią (Dialer, SMS, Ludzie).
  • Wszystkie ikony zmieniły swój wygląd na rysunkowy. Bardziej kolorowe są Galeria, Muzyka, Notatki, Zadania,  Zegar, Ustawienia, Pogoda, Stocks, Tryb samochodowy. Bardzo mi się podobają, są przemyślane i lepiej sugerujące funkcje aplikacji.
  • Dolna belka skrótów jest stała i pojawia się zarówno na lockscreenie (tam jest przezroczysta), jak i na pulpicie i w menu aplikacji (gdzie ma czarno-szare tło). Ikona przenosząca do menu aplikacji składa się z siatki małych kwadratów 3×3, a nie 4×4 jak wcześniej. W menu aplikacji zmienia się na kilka prostokątów i kwadratów, symbolizując rozmieszczenie elementów pulpitu (to jeden z wielu przykładów posługiwania się ikonografią w systemie).
  • Siatka menu aplikacji to teraz 4×4. Usunięto zupełnie podział na Wszystkie, Częste, Pobrane. Nie ma już stałej ikony-skrótu Google Play (szkoda), przycisku menu i wyszukiwarki. U góry znajduje się jedynie bardzo duży stały widżet zegara z pogodą, datą itp. (ten sam co na ekranie blokady). Można wreszcie tworzyć foldery (domyślnie są już Media, Google, Productivity i Tools)
  • Tło menu ustawień jest beżowe, nie białe. Tu także wszystkie ikony zostały wymienione na nowe, mniej przekombinowane. Np. ikonka sieci komórkowej nie jest ikoną przeglądarki Internetowej, tylko jest zupełnie nowa. Przełączniki są teraz pochyłe jak w czystym Androidzie i większe.
  • Rozsunięty ekran powiadomień wygląda niemal identycznie. U góry zegarek z aktualną datą, przycisk wyczyszczania powiadomień i skrót do ustawień. Podobnie jak w Sense 4+ jest stały przełącznik trybu oszczędzania baterii. Pozostałe powiadomienia są od siebie minimalnie odgrodzone pustą przestrzenią i są tego samego designu co w czystym Androidzie. Dolny pasek rozwiniętej belki powiadomień nie pokazuje już nazwy operatora.

Szybka ocena

Jest dobrze. Niektóre ikony nie do końca mnie przekonują (Aparatu, przeglądarki), ale jednak wciąż zachowują styl Sense. Większość tych mniejszych i większych modyfikacji zdecydowanie mi się podoba. Czuć powiew świeżości w Sense, chociaż gdzieś mi tu brakuje prawdziwych nowości w oprogramowaniu. Możliwe jednak, że kryją się one głębiej lub dopiero będą dodane. Sense zawsze mnie pozytywnie zaskakiwało. Na chwilę obecną ważne jest to, że faktycznie jest dużo czytelniej przejrzyściej i czyściej.

Źródło: własne, dzięki wielkie!